Konflikti mes Shteteve të Bashkuara, Izraelit dhe Iranit ka hyrë në një fazë të re dhe dukshëm më të rrezikshme. Pas sulmeve të përbashkëta amerikano-izraelite brenda territorit iranian dhe vrasjes së Udhëheqësit Suprem Ajatollah Ali Khamenei, përplasja ka kaluar nga logjika e goditjeve të kufizuara në një dinamikë përshkallëzimi që prek disa vende njëkohësisht.
Sipas raportimeve të fundit, mijëra objektiva janë goditur në Iran, ndërsa autoritetet iraniane flasin për qindra viktima në dhjetëra qytete. Teherani është kundërpërgjigjur me sulme ndaj Izraelit dhe ndaj objektivave amerikane në rajon. Janë raportuar viktima në Izrael, ndërsa incidente ushtarake kanë ndodhur edhe në Kuvajt dhe vende të tjera të Gjirit, ku ndodhen baza amerikane. Rrëzimi i disa avionëve luftarakë dhe viktimat në radhët e ushtarëve amerikanë tregojnë se përplasja ka hyrë në një fazë me rrezik të lartë operacional.
Një element thelbësor është përfshirja e Hezbollahut në Liban. Pas lëshimit të raketave drejt Izraelit, ushtria izraelite ka nisur ofensiva të reja kundër objektivave të grupit, duke e zgjeruar konfliktin në një tjetër front. Pamjet e civilëve që largohen nga jugu i Libanit dhe goditjet në periferi të Bejrutit sugjerojnë se rajoni po lëviz drejt një konfrontimi më të hapur dhe më të ndërlikuar.
Në planin politik, Irani ka deklaruar se nuk do të negociojë me Uashingtonin. Kjo ndodh në një moment kur struktura drejtuese në Teheran është në tranzicion, me një këshill të përkohshëm që administron vendin deri në përzgjedhjen e një pasardhësi për Khamenein. Paqartësia mbi drejtimin e ardhshëm të udhëheqjes iraniane shton elementin e pasigurisë strategjike dhe e bën më të vështirë parashikimin e hapave të ardhshëm.
Pasojat ekonomike janë të menjëhershme. Çmimi i naftës është rritur ndjeshëm, veçanërisht për shkak të tensioneve rreth Ngushticës së Hormuzit, një arterie kyçe për tregtinë globale të energjisë. Çdo ndërprerje e zgjatur në këtë korridor mund të ndikojë në inflacionin global, në tregjet financiare dhe në stabilitetin ekonomik të shumë vendeve, duke e kthyer konfliktin në një çështje me ndikim global.
Ndërkohë, fuqitë e mëdha ndërkombëtare po reagojnë me deklarata dhe masa mbrojtëse për qytetarët e tyre në rajon. Evakuime, mbyllje aeroportesh dhe ndërprerje të trafikut ajror po e bëjnë të prekshme përmasën ndërkombëtare të krizës. Ajo që nisi si një operacion ushtarak i synuar, rrezikon të kthehet në një cikël përshkallëzimi me pasoja të gjera politike dhe ekonomike.
Në këtë fazë, rreziku kryesor nuk qëndron vetëm në intensitetin e sulmeve, por në normalizimin e përballjes së drejtpërdrejtë mes shteteve që deri tani vepronin kryesisht përmes ndërmjetësve. Nëse diplomacia mbetet në hije dhe logjika e forcës mbizotëron, Lindja e Mesme mund të hyjë në një periudhë të gjatë destabilizimi, me pasoja që tejkalojnë kufijtë e saj.
