Një jetë pa ekrane, pa presion dhe pa krahasime ka mbrojtur trupin dhe mendjen e gjeneratës së fundit para telefonave të zgjuar.
Gjenerata e lindur midis viteve 1985 dhe 1995 po tërheq vëmendjen gjithnjë e më shumë. Shumë prej tyre duken më të rinj dhe fizikisht më të mbajtur krahasuar me grupmoshat e afërta apo dhe ato me 10-20 vite diferencë, dhe ky fenomen nuk është rastësi. Shpjegimet lidhen me mënyrën se si ata u rritën dhe si trupi i tyre u zhvillua përpara shpërthimit të teknologjisë së pandërprerë.
Kjo gjeneratë përjetoi fëmijërinë dhe adoleshencën pa ekrane në çdo cep të jetës. Nervat e tyre u ndërtuan mbi ndërveprim fizik, lojëra jashtë, biseda të gjata dhe përvoja reale, jo njoftime të pafundme, filtra dhe algoritme që programojnë mendjen. Kur sistemi nervor nuk është i bombarduar që herët, stresi i përgjithshëm në trup është shumë më i ulët.
Një tjetër faktor lidhet me marrëdhënien e tyre me trupin. Ndryshe nga brezat e rinj që hyjnë në moshë të rritur të rrethuar nga dieta ekstreme dhe presion për të qenë perfekt, kjo gjeneratë rritej me ushqime të thjeshta, gjumë më të qetë dhe lëvizje natyrale. Për trupin, të mos luftosh vazhdimisht kundër vetes është një dhuratë e madhe.
Shëndeti mendor është elementi i tretë. Ata përballuan sfidat e jetës pa miliona sy që i shikonin. Gabimet, dështimet dhe rritja personale ndodhnin privatisht, jo para një audience globale që vlerëson me pëlqime e komente. Sot, shumë njerëz plaken më shpejt jo nga vitet, por nga ndjenja e vazhdueshme e krahasimit, presioni për të performuar dhe frika se nuk janë mjaftueshëm të mirë.
Rinia nuk është vetëm numër në letër. Ajo është gjendja e sistemit nervor dhe raporti me kohën. Njoftimet e përhershme, mendimet e shkurtra, kalimi sa andej këtej midis stimujve dhe urgjencës kronike lodhin dukshëm trupin, fytyrën dhe mendjen. Disa njerëz mund të ndjekin perfeksionin e ekranit, por ata që jetojnë me ritëm natyral e pa tension mbajnë freskinë shumë më gjatë.
Gjenerata e fundit para telefonave të zgjuar, pa e ditur, mori një fillim më të qetë dhe më human. Dhe sot, kjo shfaqet dukshëm në mënyrën si duken, si ndihen dhe si përballojnë jetën.
