Javët e fundit, agjencitë evropiane të inteligjencës kanë lëshuar paralajmërime të forta për një rritje të ndjeshme të veprimeve agresive të Rusisë kundër vendeve të NATO-s dhe Bashkimit Evropian. Ndërsa zyrtarët ushtarakë vlerësojnë se një sulm i drejtpërdrejtë konvencional është i pamundur në të ardhmen e afërt, kontinenti po përballet tashmë me një “luftë hibride” që synon të testojë mbrojtjen kolektive dhe të mbjellë pasiguri.
Strategjia e Moskës nuk mbështetet te një pushtim i hapur, por te një seri operacionesh të fshehta dhe provokimesh të llogaritura për të mbetur nën pragun e nenit 5 të NATO-s, i cili garanton mbrojtjen reciproke. Nga janari deri në gusht 2026, në Evropë u regjistruan të paktën 100 incidente hibride të lidhura me Rusinë. Këto ngjarje përfshijnë përpjekje të koordinuara për të dëmtuar infrastrukturën kritike dhe fabrikat evropiane të mbrojtjes që furnizojnë Ukrainën, siç ishte incidenti i dyshuar i zjarrvënies në gusht kundër Milrem Robotics në Estoni. Për të fshehur përfshirjen e saj të drejtpërdrejtë, Rusia shpesh përdor kriminelë lokalë ose individë të paguar për të kryer këto akte sabotazhi. Krahas tyre, janë shënuar edhe provokime me dronë dhe raketa që shkelin hapësirën ajrore të NATO-s, përfshirë në Poloni dhe Letoni, me qëllim testimin e reagimit të aleancës dhe normalizimin e këtyre shkeljeve. Kjo situatë shoqërohet vazhdimisht nga sulme kibernetike në sistemet digjitale të qeverive dhe korporatave evropiane, të gjitha me synimin e përbashkët për të dobësuar mbështetjen perëndimore për Ukrainën duke përhapur frikën e zgjerimit të konfliktit.
Përballë këtij realiteti, qeveritë evropiane po nisin përgatitje të paprecedentë në disa fronte kyçe, duke filluar nga fortifikimi i kufirit lindor. Shtetet që ndajnë kufi me Rusinë dhe Bjellorusinë po ndërtojnë pengesa masive fizike. Polonia po zhvillon “mburojën lindore“, një projekt prej 2.3 miliardë eurosh që përfshin 400 kilometra me llogore anti-tank, fusha të minuara dhe rrjete të avancuara sensorësh. Paralelisht, Estonia, Letonia dhe Lituania po ndërtojnë mbi 600 bunkerë taktikë të përforcuar përgjatë “linjës mbrojtëse balltike” për të mbrojtur territorin e tyre që në orët e para të çdo inkursioni të mundshëm.
Përveç fortifikimeve ushtarake, Evropa po rishikon planet e saj të emergjencës për mbrojtjen e civilëve dhe infrastrukturës kritike. Në Gjermani, po hartohen plane për të rritur kapacitetin e spitaleve në rast të viktimave masive, ndërkohë që inxhinierët po inspektojnë rrjetet e metrove dhe bunkerët nëntokësorë për t’i pajisur me dyer kundër shpërthimeve dhe filtra për mbrojtjen kimike e biologjike. Franca ka nisur një plan emergjence për të mbrojtur pikat e industrisë së mbrojtjes nga sulmet me dronë, ndërsa Finlanda ofron modelin më të përgatitur, duke pasur një rrjet prej 50,500 strehimesh nëntokësore të afta të mbrojnë rreth 87% të popullsisë së saj.
Për të mbështetur këtë nivel gatishmërie, vendet evropiane kanë rritur ndjeshëm buxhetet e tyre. Mbi gjysma e anëtarëve të NATO-s po shpenzojnë më shumë se 30% të buxhetit të mbrojtjes për pajisje të reja. Gjermania ka vendosur vitin 2029 si afatin kur ushtria e saj duhet të jetë plotësisht e gatshme për luftë, ndërsa Polonia iu bashkua së fundmi një iniciative me Ukrainën dhe aleatët e tjerë për të zhvilluar sisteme të reja mbrojtjeje kundër raketave balistike.
Ndonëse agjencitë e inteligjencës nënvizojnë se një pushtim masiv mbetet i pamundur, kontinenti po pranon se epoka e qetësisë gjeopolitike ka përfunduar. Fokusi tani është plotësisht te parandalimi dhe ngritja e kostos për çdo formë agresioni që kërkon të destabilizojë rendin evropian.
