Të armatosur me meme dhe një maskotë flamingo, të...

Një lëvizje qytetare e mbajtur gjallë për më shumë se tre javë në shesh ka arritur në një pikë kthese, duke u përpjekur të kalojë nga faza e manifestimit të pakënaqësisë në atë të artikulimit të një vizioni shtetformues. Dokumenti i prezantuar nga grupi koordinues i protestës nuk përfaqëson thjesht një reagim emocional të momentit, por një përpjekje për të rishkruar rregullat e lojës politike dhe institucionale në vend. Duke kërkuar një shkëputje të plotë nga status quo-ja, kjo platformë synon t'i japë përgjigje një krize të thellë besimi mes të qeverisurve dhe qeverisësve, një krizë që tashmë kërkon zgjidhje përtej rotacionit të zakonshëm elektoral.

Këtë javë kam lexuar një libër që shumë qytetarë nuk ja dinë ekzistencën. Një botim i rëndë prej 800 faqesh, ku pas kopertinës dikush ka shkruar, me dorën e Kryeministrit, “… nga një vrasës Flamingosh”. Ndërsa shfletoj, pak më tutje dëgjohen thirrjet e mijëra njerëzve që marshojnë çdo ditë, disa prej tyre me flamingo në duar, shpendi që u bë simbol i çdo gjëje që kjo qeveri dhe kastë politike i ka zhvatur dhe shkatërruar vendit. Kryeministri e di mirë këtë, e megjithatë prapë zgjodhi t’i shkruajë ato fjalë. Se si më ra në dorë ky libër është më vete një histori e shkurtër, që tregon një fotografi të qartë të Shqipërisë që ai po pikturon.

Largimi i parakohshëm nga detyra e Keir Starmer e përball Britaninë e Madhe me një krizë të re të stabilitetit institucional në një moment të pasigurisë së lartë globale. Ndryshimet e shpeshta në Downing Street rrezikojnë të ngadalësojnë marrëdhëniet diplomatike me Bashkimin Europian dhe të zhvendosin vëmendjen nga angazhimet e jashtme të sigurisë.

Një nga deformimet më të mëdha të debatit publik në Shqipëri është prirja për të etiketuar çdo kundërshtim ndaj një projekti të madh ekonomik si kundërshtim ndaj zhvillimit, investimeve apo kapitalizmit. Këto ditë, pas protestave kundër projektit të Zvërnecit, një pjesë e opinionbërësve që lëvizin nga një studio televizive në tjetrën kanë nxituar të shpallin protestuesit si “armiq të kapitalizmit”, “romantikë ambientalistë” apo njerëz që duan ta mbajnë Shqipërinë në vendnumëro.

Të armatosur me meme dhe një maskotë flamingo, të...

Një lëvizje qytetare e mbajtur gjallë për më shumë se tre javë në shesh ka arritur në një pikë kthese, duke u përpjekur të kalojë nga faza e manifestimit të pakënaqësisë në atë të artikulimit të një vizioni shtetformues. Dokumenti i prezantuar nga grupi koordinues i protestës nuk përfaqëson thjesht një reagim emocional të momentit, por një përpjekje për të rishkruar rregullat e lojës politike dhe institucionale në vend. Duke kërkuar një shkëputje të plotë nga status quo-ja, kjo platformë synon t'i japë përgjigje një krize të thellë besimi mes të qeverisurve dhe qeverisësve, një krizë që tashmë kërkon zgjidhje përtej rotacionit të zakonshëm elektoral.

Këtë javë kam lexuar një libër që shumë qytetarë nuk ja dinë ekzistencën. Një botim i rëndë prej 800 faqesh, ku pas kopertinës dikush ka shkruar, me dorën e Kryeministrit, “… nga një vrasës Flamingosh”. Ndërsa shfletoj, pak më tutje dëgjohen thirrjet e mijëra njerëzve që marshojnë çdo ditë, disa prej tyre me flamingo në duar, shpendi që u bë simbol i çdo gjëje që kjo qeveri dhe kastë politike i ka zhvatur dhe shkatërruar vendit. Kryeministri e di mirë këtë, e megjithatë prapë zgjodhi t’i shkruajë ato fjalë. Se si më ra në dorë ky libër është më vete një histori e shkurtër, që tregon një fotografi të qartë të Shqipërisë që ai po pikturon.

Largimi i parakohshëm nga detyra e Keir Starmer e përball Britaninë e Madhe me një krizë të re të stabilitetit institucional në një moment të pasigurisë së lartë globale. Ndryshimet e shpeshta në Downing Street rrezikojnë të ngadalësojnë marrëdhëniet diplomatike me Bashkimin Europian dhe të zhvendosin vëmendjen nga angazhimet e jashtme të sigurisë.

Një nga deformimet më të mëdha të debatit publik në Shqipëri është prirja për të etiketuar çdo kundërshtim ndaj një projekti të madh ekonomik si kundërshtim ndaj zhvillimit, investimeve apo kapitalizmit. Këto ditë, pas protestave kundër projektit të Zvërnecit, një pjesë e opinionbërësve që lëvizin nga një studio televizive në tjetrën kanë nxituar të shpallin protestuesit si “armiq të kapitalizmit”, “romantikë ambientalistë” apo njerëz që duan ta mbajnë Shqipërinë në vendnumëro.

Të armatosur me meme dhe një maskotë flamingo, të...

Një lëvizje qytetare e mbajtur gjallë për më shumë se tre javë në shesh ka arritur në një pikë kthese, duke u përpjekur të kalojë nga faza e manifestimit të pakënaqësisë në atë të artikulimit të një vizioni shtetformues. Dokumenti i prezantuar nga grupi koordinues i protestës nuk përfaqëson thjesht një reagim emocional të momentit, por një përpjekje për të rishkruar rregullat e lojës politike dhe institucionale në vend. Duke kërkuar një shkëputje të plotë nga status quo-ja, kjo platformë synon t'i japë përgjigje një krize të thellë besimi mes të qeverisurve dhe qeverisësve, një krizë që tashmë kërkon zgjidhje përtej rotacionit të zakonshëm elektoral.

Këtë javë kam lexuar një libër që shumë qytetarë nuk ja dinë ekzistencën. Një botim i rëndë prej 800 faqesh, ku pas kopertinës dikush ka shkruar, me dorën e Kryeministrit, “… nga një vrasës Flamingosh”. Ndërsa shfletoj, pak më tutje dëgjohen thirrjet e mijëra njerëzve që marshojnë çdo ditë, disa prej tyre me flamingo në duar, shpendi që u bë simbol i çdo gjëje që kjo qeveri dhe kastë politike i ka zhvatur dhe shkatërruar vendit. Kryeministri e di mirë këtë, e megjithatë prapë zgjodhi t’i shkruajë ato fjalë. Se si më ra në dorë ky libër është më vete një histori e shkurtër, që tregon një fotografi të qartë të Shqipërisë që ai po pikturon.

Largimi i parakohshëm nga detyra e Keir Starmer e përball Britaninë e Madhe me një krizë të re të stabilitetit institucional në një moment të pasigurisë së lartë globale. Ndryshimet e shpeshta në Downing Street rrezikojnë të ngadalësojnë marrëdhëniet diplomatike me Bashkimin Europian dhe të zhvendosin vëmendjen nga angazhimet e jashtme të sigurisë.

Një nga deformimet më të mëdha të debatit publik në Shqipëri është prirja për të etiketuar çdo kundërshtim ndaj një projekti të madh ekonomik si kundërshtim ndaj zhvillimit, investimeve apo kapitalizmit. Këto ditë, pas protestave kundër projektit të Zvërnecit, një pjesë e opinionbërësve që lëvizin nga një studio televizive në tjetrën kanë nxituar të shpallin protestuesit si “armiq të kapitalizmit”, “romantikë ambientalistë” apo njerëz që duan ta mbajnë Shqipërinë në vendnumëro.

Të armatosur me meme dhe një maskotë flamingo, të...

Një lëvizje qytetare e mbajtur gjallë për më shumë se tre javë në shesh ka arritur në një pikë kthese, duke u përpjekur të kalojë nga faza e manifestimit të pakënaqësisë në atë të artikulimit të një vizioni shtetformues. Dokumenti i prezantuar nga grupi koordinues i protestës nuk përfaqëson thjesht një reagim emocional të momentit, por një përpjekje për të rishkruar rregullat e lojës politike dhe institucionale në vend. Duke kërkuar një shkëputje të plotë nga status quo-ja, kjo platformë synon t'i japë përgjigje një krize të thellë besimi mes të qeverisurve dhe qeverisësve, një krizë që tashmë kërkon zgjidhje përtej rotacionit të zakonshëm elektoral.

Këtë javë kam lexuar një libër që shumë qytetarë nuk ja dinë ekzistencën. Një botim i rëndë prej 800 faqesh, ku pas kopertinës dikush ka shkruar, me dorën e Kryeministrit, “… nga një vrasës Flamingosh”. Ndërsa shfletoj, pak më tutje dëgjohen thirrjet e mijëra njerëzve që marshojnë çdo ditë, disa prej tyre me flamingo në duar, shpendi që u bë simbol i çdo gjëje që kjo qeveri dhe kastë politike i ka zhvatur dhe shkatërruar vendit. Kryeministri e di mirë këtë, e megjithatë prapë zgjodhi t’i shkruajë ato fjalë. Se si më ra në dorë ky libër është më vete një histori e shkurtër, që tregon një fotografi të qartë të Shqipërisë që ai po pikturon.

Largimi i parakohshëm nga detyra e Keir Starmer e përball Britaninë e Madhe me një krizë të re të stabilitetit institucional në një moment të pasigurisë së lartë globale. Ndryshimet e shpeshta në Downing Street rrezikojnë të ngadalësojnë marrëdhëniet diplomatike me Bashkimin Europian dhe të zhvendosin vëmendjen nga angazhimet e jashtme të sigurisë.

Një nga deformimet më të mëdha të debatit publik në Shqipëri është prirja për të etiketuar çdo kundërshtim ndaj një projekti të madh ekonomik si kundërshtim ndaj zhvillimit, investimeve apo kapitalizmit. Këto ditë, pas protestave kundër projektit të Zvërnecit, një pjesë e opinionbërësve që lëvizin nga një studio televizive në tjetrën kanë nxituar të shpallin protestuesit si “armiq të kapitalizmit”, “romantikë ambientalistë” apo njerëz që duan ta mbajnë Shqipërinë në vendnumëro.

Të armatosur me meme dhe një maskotë flamingo, të...

Një lëvizje qytetare e mbajtur gjallë për më shumë se tre javë në shesh ka arritur në një pikë kthese, duke u përpjekur të kalojë nga faza e manifestimit të pakënaqësisë në atë të artikulimit të një vizioni shtetformues. Dokumenti i prezantuar nga grupi koordinues i protestës nuk përfaqëson thjesht një reagim emocional të momentit, por një përpjekje për të rishkruar rregullat e lojës politike dhe institucionale në vend. Duke kërkuar një shkëputje të plotë nga status quo-ja, kjo platformë synon t'i japë përgjigje një krize të thellë besimi mes të qeverisurve dhe qeverisësve, një krizë që tashmë kërkon zgjidhje përtej rotacionit të zakonshëm elektoral.

Këtë javë kam lexuar një libër që shumë qytetarë nuk ja dinë ekzistencën. Një botim i rëndë prej 800 faqesh, ku pas kopertinës dikush ka shkruar, me dorën e Kryeministrit, “… nga një vrasës Flamingosh”. Ndërsa shfletoj, pak më tutje dëgjohen thirrjet e mijëra njerëzve që marshojnë çdo ditë, disa prej tyre me flamingo në duar, shpendi që u bë simbol i çdo gjëje që kjo qeveri dhe kastë politike i ka zhvatur dhe shkatërruar vendit. Kryeministri e di mirë këtë, e megjithatë prapë zgjodhi t’i shkruajë ato fjalë. Se si më ra në dorë ky libër është më vete një histori e shkurtër, që tregon një fotografi të qartë të Shqipërisë që ai po pikturon.

Largimi i parakohshëm nga detyra e Keir Starmer e përball Britaninë e Madhe me një krizë të re të stabilitetit institucional në një moment të pasigurisë së lartë globale. Ndryshimet e shpeshta në Downing Street rrezikojnë të ngadalësojnë marrëdhëniet diplomatike me Bashkimin Europian dhe të zhvendosin vëmendjen nga angazhimet e jashtme të sigurisë.

Një nga deformimet më të mëdha të debatit publik në Shqipëri është prirja për të etiketuar çdo kundërshtim ndaj një projekti të madh ekonomik si kundërshtim ndaj zhvillimit, investimeve apo kapitalizmit. Këto ditë, pas protestave kundër projektit të Zvërnecit, një pjesë e opinionbërësve që lëvizin nga një studio televizive në tjetrën kanë nxituar të shpallin protestuesit si “armiq të kapitalizmit”, “romantikë ambientalistë” apo njerëz që duan ta mbajnë Shqipërinë në vendnumëro.

Të armatosur me meme dhe një maskotë flamingo, të...

Një lëvizje qytetare e mbajtur gjallë për më shumë se tre javë në shesh ka arritur në një pikë kthese, duke u përpjekur të kalojë nga faza e manifestimit të pakënaqësisë në atë të artikulimit të një vizioni shtetformues. Dokumenti i prezantuar nga grupi koordinues i protestës nuk përfaqëson thjesht një reagim emocional të momentit, por një përpjekje për të rishkruar rregullat e lojës politike dhe institucionale në vend. Duke kërkuar një shkëputje të plotë nga status quo-ja, kjo platformë synon t'i japë përgjigje një krize të thellë besimi mes të qeverisurve dhe qeverisësve, një krizë që tashmë kërkon zgjidhje përtej rotacionit të zakonshëm elektoral.

Këtë javë kam lexuar një libër që shumë qytetarë nuk ja dinë ekzistencën. Një botim i rëndë prej 800 faqesh, ku pas kopertinës dikush ka shkruar, me dorën e Kryeministrit, “… nga një vrasës Flamingosh”. Ndërsa shfletoj, pak më tutje dëgjohen thirrjet e mijëra njerëzve që marshojnë çdo ditë, disa prej tyre me flamingo në duar, shpendi që u bë simbol i çdo gjëje që kjo qeveri dhe kastë politike i ka zhvatur dhe shkatërruar vendit. Kryeministri e di mirë këtë, e megjithatë prapë zgjodhi t’i shkruajë ato fjalë. Se si më ra në dorë ky libër është më vete një histori e shkurtër, që tregon një fotografi të qartë të Shqipërisë që ai po pikturon.

Largimi i parakohshëm nga detyra e Keir Starmer e përball Britaninë e Madhe me një krizë të re të stabilitetit institucional në një moment të pasigurisë së lartë globale. Ndryshimet e shpeshta në Downing Street rrezikojnë të ngadalësojnë marrëdhëniet diplomatike me Bashkimin Europian dhe të zhvendosin vëmendjen nga angazhimet e jashtme të sigurisë.

Një nga deformimet më të mëdha të debatit publik në Shqipëri është prirja për të etiketuar çdo kundërshtim ndaj një projekti të madh ekonomik si kundërshtim ndaj zhvillimit, investimeve apo kapitalizmit. Këto ditë, pas protestave kundër projektit të Zvërnecit, një pjesë e opinionbërësve që lëvizin nga një studio televizive në tjetrën kanë nxituar të shpallin protestuesit si “armiq të kapitalizmit”, “romantikë ambientalistë” apo njerëz që duan ta mbajnë Shqipërinë në vendnumëro.

Të armatosur me meme dhe një maskotë flamingo, të...

Një lëvizje qytetare e mbajtur gjallë për më shumë se tre javë në shesh ka arritur në një pikë kthese, duke u përpjekur të kalojë nga faza e manifestimit të pakënaqësisë në atë të artikulimit të një vizioni shtetformues. Dokumenti i prezantuar nga grupi koordinues i protestës nuk përfaqëson thjesht një reagim emocional të momentit, por një përpjekje për të rishkruar rregullat e lojës politike dhe institucionale në vend. Duke kërkuar një shkëputje të plotë nga status quo-ja, kjo platformë synon t'i japë përgjigje një krize të thellë besimi mes të qeverisurve dhe qeverisësve, një krizë që tashmë kërkon zgjidhje përtej rotacionit të zakonshëm elektoral.

Këtë javë kam lexuar një libër që shumë qytetarë nuk ja dinë ekzistencën. Një botim i rëndë prej 800 faqesh, ku pas kopertinës dikush ka shkruar, me dorën e Kryeministrit, “… nga një vrasës Flamingosh”. Ndërsa shfletoj, pak më tutje dëgjohen thirrjet e mijëra njerëzve që marshojnë çdo ditë, disa prej tyre me flamingo në duar, shpendi që u bë simbol i çdo gjëje që kjo qeveri dhe kastë politike i ka zhvatur dhe shkatërruar vendit. Kryeministri e di mirë këtë, e megjithatë prapë zgjodhi t’i shkruajë ato fjalë. Se si më ra në dorë ky libër është më vete një histori e shkurtër, që tregon një fotografi të qartë të Shqipërisë që ai po pikturon.

Largimi i parakohshëm nga detyra e Keir Starmer e përball Britaninë e Madhe me një krizë të re të stabilitetit institucional në një moment të pasigurisë së lartë globale. Ndryshimet e shpeshta në Downing Street rrezikojnë të ngadalësojnë marrëdhëniet diplomatike me Bashkimin Europian dhe të zhvendosin vëmendjen nga angazhimet e jashtme të sigurisë.

Një nga deformimet më të mëdha të debatit publik në Shqipëri është prirja për të etiketuar çdo kundërshtim ndaj një projekti të madh ekonomik si kundërshtim ndaj zhvillimit, investimeve apo kapitalizmit. Këto ditë, pas protestave kundër projektit të Zvërnecit, një pjesë e opinionbërësve që lëvizin nga një studio televizive në tjetrën kanë nxituar të shpallin protestuesit si “armiq të kapitalizmit”, “romantikë ambientalistë” apo njerëz që duan ta mbajnë Shqipërinë në vendnumëro.

Të armatosur me meme dhe një maskotë flamingo, të...

Një lëvizje qytetare e mbajtur gjallë për më shumë se tre javë në shesh ka arritur në një pikë kthese, duke u përpjekur të kalojë nga faza e manifestimit të pakënaqësisë në atë të artikulimit të një vizioni shtetformues. Dokumenti i prezantuar nga grupi koordinues i protestës nuk përfaqëson thjesht një reagim emocional të momentit, por një përpjekje për të rishkruar rregullat e lojës politike dhe institucionale në vend. Duke kërkuar një shkëputje të plotë nga status quo-ja, kjo platformë synon t'i japë përgjigje një krize të thellë besimi mes të qeverisurve dhe qeverisësve, një krizë që tashmë kërkon zgjidhje përtej rotacionit të zakonshëm elektoral.

Këtë javë kam lexuar një libër që shumë qytetarë nuk ja dinë ekzistencën. Një botim i rëndë prej 800 faqesh, ku pas kopertinës dikush ka shkruar, me dorën e Kryeministrit, “… nga një vrasës Flamingosh”. Ndërsa shfletoj, pak më tutje dëgjohen thirrjet e mijëra njerëzve që marshojnë çdo ditë, disa prej tyre me flamingo në duar, shpendi që u bë simbol i çdo gjëje që kjo qeveri dhe kastë politike i ka zhvatur dhe shkatërruar vendit. Kryeministri e di mirë këtë, e megjithatë prapë zgjodhi t’i shkruajë ato fjalë. Se si më ra në dorë ky libër është më vete një histori e shkurtër, që tregon një fotografi të qartë të Shqipërisë që ai po pikturon.

Largimi i parakohshëm nga detyra e Keir Starmer e përball Britaninë e Madhe me një krizë të re të stabilitetit institucional në një moment të pasigurisë së lartë globale. Ndryshimet e shpeshta në Downing Street rrezikojnë të ngadalësojnë marrëdhëniet diplomatike me Bashkimin Europian dhe të zhvendosin vëmendjen nga angazhimet e jashtme të sigurisë.

Një nga deformimet më të mëdha të debatit publik në Shqipëri është prirja për të etiketuar çdo kundërshtim ndaj një projekti të madh ekonomik si kundërshtim ndaj zhvillimit, investimeve apo kapitalizmit. Këto ditë, pas protestave kundër projektit të Zvërnecit, një pjesë e opinionbërësve që lëvizin nga një studio televizive në tjetrën kanë nxituar të shpallin protestuesit si “armiq të kapitalizmit”, “romantikë ambientalistë” apo njerëz që duan ta mbajnë Shqipërinë në vendnumëro.

Të armatosur me meme dhe një maskotë flamingo, të...

Një lëvizje qytetare e mbajtur gjallë për më shumë se tre javë në shesh ka arritur në një pikë kthese, duke u përpjekur të kalojë nga faza e manifestimit të pakënaqësisë në atë të artikulimit të një vizioni shtetformues. Dokumenti i prezantuar nga grupi koordinues i protestës nuk përfaqëson thjesht një reagim emocional të momentit, por një përpjekje për të rishkruar rregullat e lojës politike dhe institucionale në vend. Duke kërkuar një shkëputje të plotë nga status quo-ja, kjo platformë synon t'i japë përgjigje një krize të thellë besimi mes të qeverisurve dhe qeverisësve, një krizë që tashmë kërkon zgjidhje përtej rotacionit të zakonshëm elektoral.

Këtë javë kam lexuar një libër që shumë qytetarë nuk ja dinë ekzistencën. Një botim i rëndë prej 800 faqesh, ku pas kopertinës dikush ka shkruar, me dorën e Kryeministrit, “… nga një vrasës Flamingosh”. Ndërsa shfletoj, pak më tutje dëgjohen thirrjet e mijëra njerëzve që marshojnë çdo ditë, disa prej tyre me flamingo në duar, shpendi që u bë simbol i çdo gjëje që kjo qeveri dhe kastë politike i ka zhvatur dhe shkatërruar vendit. Kryeministri e di mirë këtë, e megjithatë prapë zgjodhi t’i shkruajë ato fjalë. Se si më ra në dorë ky libër është më vete një histori e shkurtër, që tregon një fotografi të qartë të Shqipërisë që ai po pikturon.

Largimi i parakohshëm nga detyra e Keir Starmer e përball Britaninë e Madhe me një krizë të re të stabilitetit institucional në një moment të pasigurisë së lartë globale. Ndryshimet e shpeshta në Downing Street rrezikojnë të ngadalësojnë marrëdhëniet diplomatike me Bashkimin Europian dhe të zhvendosin vëmendjen nga angazhimet e jashtme të sigurisë.

Një nga deformimet më të mëdha të debatit publik në Shqipëri është prirja për të etiketuar çdo kundërshtim ndaj një projekti të madh ekonomik si kundërshtim ndaj zhvillimit, investimeve apo kapitalizmit. Këto ditë, pas protestave kundër projektit të Zvërnecit, një pjesë e opinionbërësve që lëvizin nga një studio televizive në tjetrën kanë nxituar të shpallin protestuesit si “armiq të kapitalizmit”, “romantikë ambientalistë” apo njerëz që duan ta mbajnë Shqipërinë në vendnumëro.