Ekziston një prirje e pafat mes analistëve dhe gazetarëve amerikanë për të supozuar se gjithçka vërtitet rreth politikës amerikane. Shqipëria është vetëm rasti më i fundit që e dëshmon këtë. Në fund të majit, protestat shpërthyen në Zvërnec, Shqipëri, lidhur me planet e dhëndrit të Presidentit Donald Trump, Jared Kushner, për të zhvilluar një zonë të ndjeshme mjedisore në objekte akomodimi me vlerë miliarda dollarë.
Megjithatë, Kushner ishte vetëm një nga shkëndijat e shumta që ndezën protestat. Alex Soros, i cili ka rritur afrimitetin me Kryeministrin shqiptar Edi Rama për të siguruar miratimin për zhvillime të ngjashme, ishte një tjetër. Po ashtu është edhe persekutimi që Rama po i bën minoritetit grek në Shqipëri, i cili popullon Rivierën Shqiptare. Më 12 maj 2023, për shembull, policia e Ramës arrestoi Fredi Belerin, një kandidat me origjinë etnike greke për bashkinë e Himarës. Akuza? Ai dyshohet se ka shpenzuar në mënyrë të parregullt rreth 100 dollarë gjatë fushatës së tij. Shqiptarët e panë matanë kësaj farse — Rama donte që njerëzit e tij të fitonin në mënyrë që të përfundonte marrëveshjet e veta të pasurive të paluajtshme. Në këtë kontekst, projekti i Kushner ishte simptoma, por jo shkaku.
Shqipëria mund të jetë zbehur nga titujt kryesorë në Perëndim, por protestat që atëherë kanë marrë vrull. Vizitorët e fundit në Shqipëri thonë se gjendja është e paqëndrueshme, pasi padurimi me marrëveshjet e Ramës për përfitime personale po arrin kulmin. Sot, shqiptarët nuk flasin për Kushnerin apo as për Shtetet e Bashkuara, por për “Revolucionin e Flamingos”, si paralelizëm me revolucionet me ngjyra që çliruan aq shumë vende në Evropën Lindore nga diktatura.
Shqipëria, natyrisht, nuk është komuniste, dhe, nëse pyesni Departamentin e Shtetit, është një demokraci e lulëzuar. Por nuk është kjo ajo që thonë shqiptarët. Ndërsa Perdja e Hekurt u shkatërrua, shqiptarët e përqafuan demokracinë me entuziazëm. Shqipëria u bë vendi më pro-amerikan në Evropë, në mos në mbarë Tokën.
Më pas u përfshinë Departamenti i Shtetit dhe USAID-i. Ata ndihmuan në ngritjen e Strukturës së Posaçme Kundër Korrupsionit dhe Krimit të Organizuar (SPAK). Për të kuptuar se çfarë ndodhi më pas, imagjinoni sikur mafiozi i Çikagos Al Capone të merrte drejtimin e FBI-së para se kjo e fundit të kishte mundësinë ta arrestonte atë dhe pjesën tjetër të mafies së Çikagos në vitet 1930. Rama, kreu i Partisë Socialiste, mori nën kontroll SPAK-un dhe e përdori atë për të goditur këdo që kërcënonte pushtetin e tij: ish-Kryeministrin Sali Berisha, ish-Ministrin e Mbrojtjes Fatmir Mediu, ish-Zëvendëskryeministrin Arben Ahmetaj, dhe Kryebashkiakun e Tiranës Erion Veliaj, mes shumë të tjerëve.
Kurrë nuk u bë fjalë për një qeverisje të pastër. Ndërsa SPAK-u vuri në shënjestër këdo që i bënte pyetje të vështira Ramës, Rama i thelloi skemat e pasurive të paluajtshme dhe pastrimin e dukshëm të parave me kartelet e drogës. Këtu, mekanizmi ishte vendimi i tij për të legalizuar kultivimin e marijuanës. Sapo fushat me marijuanë filluan të lulëzonin, po kështu lulëzoi edhe tregtia e kokainës nga Amerika Latine dhe Afrika Perëndimore, si dhe tregtia e opiumit nga Afganistani dhe Turqia. Roja bregdetare italiane kap rregullisht dërgesa të kokainës që hyjnë në Shqipëri; për ironi, roja bregdetare e Ramës nuk e bën këtë.
Ndërkohë, Rama ka ndjekur hapur rrugën e Presidentit turk Rexhep Tajip Erdogan. Nuk ishte thjesht një rastësi: Një ish-ndihmës i Ramës, i pranishëm në dhomë kur u takuan të dy liderët, tha se Erdogani i dha Ramës një kurs intensiv mbi mënyrën se si të asgjësojë një sistem demokratik duke goditur kundërshtarët dhe duke afruar diplomatët amerikanë. Erdogani konsolidoi pushtetin duke marrë nën kontroll autoritetin e auditimit të taksave, që ishte ekuivalenti i SPAK-ut në Turqi. Ai i bëri diplomatët dhe atashetë e dalë në pension amerikanë partnerët e tij të biznesit, ose të paktën u dha donacione për t’i mbështetur ata në role të reja në institutet kërkimore (‘think tanks’). Rama duket se bën të njëjtën gjë. Rama, njësoj si Erdogani, shpërndan favore në formën e koncesioneve të pasurive të paluajtshme dhe zhvillimit.
Departamenti i Shtetit po e kupton gabimin e tij; ka hequr në heshtje Berishën nga lista e tij e zezë e vizave, duke pranuar në thelb se akuzat kundër tij ishin politike dhe jo përmbajtësore.
Kritikët e Trumpit e përshkruajnë atë si një anti-Mbreti Midas, ku gjithçka që ai prek kthehet në plumb.
Megjithatë, në aspektin e politikës së jashtme, sindroma e tyre e çrregullimit nga Trumpi mund të jetë po aq shkatërruese. Në rastin e Shqipërisë, dëshira për të sulmuar Kushnerin i verbon politikanët ndaj çështjeve më të thella që përfshijnë kapjen e burimeve amerikane, rritjen e krimit të organizuar dhe trafikut të drogës nën regjimin e Ramës, dhe pyetjet mbi fajësinë e disa ambasadorëve të mëparshëm amerikanë që i dhanë mbështetje absolute Ramës.
Burimi: Washington Examiner
